Strona główna|Krew|Mocz|Analizator|Szpitale|Artykuły




PROGRAM SZCZEPIEŃ OCHRONNYCH



I.A. SZCZEPIENIA OBOWIĄZKOWE DZIECI I MŁODZIEŻY WEDŁUG WIEKU



Wiek

Szczepienie przeciw

Uwagi

1 rok życia

w ciągu 24 godzin po urodzeniu

WZW typu B - domięśniowo (pierwsza dawka) GRUŹLICY - śródskórnie szczepionką BCG

Szczepienie noworodków przeciw gruźlicy powinno być wykonane jednocześnie ze szczepieniem przeciw WZW typu B lub w dowolnym momencie przed wypisaniem dziecka z oddziału noworodkowego. Patrz również "Informacje uzupełniające" - część III PSO.



2 miesiąc życia ( 7-8 tydzień)

WZW typu B

-domięśniowo (druga dawka)

BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI (pierwsza dawka)

-podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP

zakażeniom HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b

-domięśniowo lub podskórnie (pierwsza dawka)

Drugą dawkę szczepionki WZW typu B należy podać w 7-8 tygodniu życia jednocześnie z pierwszą dawką szczepionki DTP, a dawkę trzecią na przełomie 6 i 7 miesiąca życia.

Trzy dawki szczepienia podstawowego DTP podawane są w odstępach 6­8 tygodniowych.

Dzieciom z przeciwwskazaniami do szczepienia przeciw krztuścowi szczepionką

pełnokomórkową (DTPw) należy zastosować domięśniowo szczepionkę bezkomórkową (DTaP) w cyklu obowiązkowego szczepienia DTP. W przypadku orzeczenia całkowitego przeciwwskazania do szczepienia przeciw krztuścowi należy zastosować szczepionkę DT wg wskazań producenta. Patrz również - „Informacje uzupełniające" - część III PSO. Trzy dawki szczepienia podstawowego przeciw HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b podawane są w odstępach 6-8 tygodniowych. Szczepionkę przeciw HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b można stosować

jednocześnie z innymi szczepionkami, np. DTP, IPV, WZW typu B, ale w oddzielnych iniekcjach lub w postaci preparatów skojarzonych np. DTaP-HIB, DTP-IPV-HIB, DTaP-IPV-HIB, DTaP-IPV-HIB-HBV - preparaty te nie są finansowane ze środków znajdujących się w budżecie Ministra Zdrowia.

Patrz również „Informacje uzupełniające" - cześć III PSO.


3-4 miesiąc życia (po 6-8 tygodniach od poprzedniego szczepienia)

BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUSCOWI (druga dawka)

-podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP

POLIOMYELITIS

-podskórnie lub domięśniowo szczepionką inaktywowaną IPV poliwalentną (1,2,3 typ wirusa) (pierwsza dawka)

zakażeniom HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b

-domięśniowo lub podskórnie (druga dawka)

Szczepienie przeciw POLIOMYELITIS dzieci w 1 roku życia -pierwsze dwie dawki - szczepionką inaktywowaną IPV. Pierwsza dawka na przełomie 3 i 4 miesiąca życia podawana jest jednocześnie z drugą dawką szczepionki DTP. Druga dawka w 5 miesiącu życia podawana jest jednocześnie z trzecią dawką szczepionki DTP.

1 rok życia

5-6 miesiąc życia (po 6-8 tygodniach od poprzedniego szczepienia)

BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUSCOWI (trzecia dawka)

-podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP

POLIOMYELITIS

-podskórnie lub domięśniowo szczepionką inaktywowaną IPV poliwalentną (1,2,3 typ wirusa) (druga dawka)

zakażeniom HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b -

domięśniowo lub podskórnie (trzecia dawka)



7 miesiąc życia

WZW typu B

- domięśniowo (trzecia dawka)


2 rok życia

13-14 miesiąc życia

ODRZE, SWINCE, RÓŻYCZCE

- podskórnie żywą szczepionką skojarzoną (pierwsza dawka)

Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę, świnkę lub różyczkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia, należy ją podać po upływie co najmniej 4 tygodni od wyzdrowienia.


16-18 miesiąc życia

BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUSCOWI (czwarta dawka)

-podskórnie lub domięśniowo szczepionką DTP

POLIOMYELITIS

-podskórnie lub domięśniowo szczepionką inaktywowaną IPV poliwalentną (1,2,3 typ wirusa)- (trzecia dawka).

zakażeniom HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b

-domięśniowo lub podskórnie

Czwarta dawka, uzupełniająca szczepienia podstawowego DTP i trzecia dawka uzupełniająca szczepienia podstawowego przeciw polio.

Dzieci z przeciwwskazaniami do podania preparatu zawierającego komórkowy komponent krztuśca, które w pierwszym roku życia otrzymały trzy dawki DTaP, należy zaszczepić domięśniowo czwartą dawką DTaP.

Czwarta dawka, uzupełniająca szczepienia podstawowego przeciw HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b.

okres przed­szkolny

6 rok życia

BŁONICY, TĘŻCOWI, KRZTUŚCOWI

-domięśniowo szczepionką DTaP zawierającą bezkomórkowy komponent krztuśca

POLIOMYELITIS

-doustnie szczepionką OPV poliwalentną (1,2,3 typ wirusa)

Pierwsza dawka przypominająca szczepionki przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi (komponent bezkomórkowy).

Pierwsza dawka przypominająca - szczepionka atenuowana OPV. Patrz również - „Informacje uzupełniające" - część III PSO.


10 rok życia

ODRZE, ŚWINCE, RÓŻYCZCE

- podskórnie żywą szczepionką skojarzoną

Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę, świnkę lub różyczkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia, należy ją podać po upływie co najmniej 4 tygodni od wyzdrowienia. Patrz również - „Informacje uzupełniające" - część III PSO.


11 rok życia

ODRZE, ŚWINCE, RÓŻYCZCE

- podskórnie żywą szczepionką skojarzoną

Szczepieniu podlegają wyłącznie dziewczęta nie szczepione w 10 roku życia. Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę, świnkę lub różyczkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia. Szczepionkę należy podać po upływie co najmniej 4 tygodni od wyzdrowienia.

Szkoła podstawowa i gimnazjum

12 rok życia

ODRZE, ŚWINCE, RÓŻYCZCE

- podskórnie żywą szczepionką skojarzoną

Szczepieniu podlegają wyłącznie dziewczęta nie szczepione w 10 lub 11 roku życia. Podawane w wywiadzie przebycie zachorowania na odrę, świnkę lub różyczkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia. Szczepionkę należy podać po upływie co najmniej 4 tygodni od wyzdrowienia.


14 rok życia

WZW typu B

-domięśniowo, 3-krotnie w cyklu 0; 1; 6 miesięcy BŁONICY, TĘŻCOWI

-podskórnie lub domięśniowo szczepionką Td

Szczepienie należy podać młodzieży w gimnazjum (I lub II klasa). Nie należy szczepić osób uprzednio zaszczepionych podstawowo przeciw WZW typu B w ramach szczepień zalecanych lub obowiązkowych. Nie przewiduje się podawania dawek przypominających.

Dawka przypominająca. Szczepienie można podać jednocześnie lub w ciągu 24 godzin z jedną z dawek szczepionki przeciw WZW typu B w oddzielnej iniekcji.

Szkoła ponad-podstawowa

19 rok życia lub ostatni rok nauki w szkole

BŁONICY, TĘŻCOWI

- podskórnie lub domięśniowo szczepionką Td

Trzecia dawka przypominająca; nie powinna być podana wcześniej niż po upływie 5 lat od ostatniej dawki szczepionki Td.



I. B. SZCZEPIENIA OBOWIĄZKOWE OSÓB NARAŻONYCH W SPOSÓB SZCZEGÓLNY NA ZAKAŻENIE



Szczepienie przeciw

Osoby podlegające szczepieniu

Uwagi

WZW typu B - domięśniowo

-osoby wykonujące zawody medyczne narażone na zakażenie,

-uczniowie średnich i policealnych szkół medycznych, studenci akademii medycznych i innych uczelni wyższych kształcących na kierunkach medycznych, w ciągu pierwszego roku szkolnego akademickiego,

-osoby z bliskiego otoczenia chorych na WZW typu B i nosicieli HBV (domownicy oraz osoby przebywające w zakładach opiekuńczych, wychowawczych i zakładach zamkniętych),

-chorzy z przewlekłym uszkodzeniem nerek, zwłaszcza osoby dializowane oraz z przewlekłym uszkodzeniem wątroby o etiologii wirusowej, autoimmunologicznej, metabolicznej lub alkoholowej, w szczególności z przewlekłym zakażeniem HCV,

-zakażeni HIV a także dzieci z wrodzonym lub nabytym defektem odporności,

-osoby przygotowywane do zabiegów wykonywanych w krążeniu pozaustrojowym.

Szczepienia podstawowe w/g schematu: 0; 1; 6 miesięcy. Nie należy szczepić osób uprzednio zaszczepionych podstawowo przeciw WZW typu B.

U osób zdrowych szczepień przypominających nie przewiduje się.

Schemat szczepienia według wskazań lekarza oraz producenta. Przewiduje się dawki przypominające szczepionki dla osób z chorobami przewlekłymi, zwłaszcza osób dializowanych oraz z niedoborami odporności. U tych osób należy stosować dawki przypominające w celu utrzymania stężenia przeciwciał anty HBs powyżej poziomu ochronnego (10 j.m./l).

ZAKAŻENIOM HAEMOPHILUS INFLUENZAE typu b - domięśniowo lub podskórnie

- dzieci do ukończenia 2 roku życia niezaszczepione w schemacie podstawowym od 2 miesiąca życia - dawkowanie wg wskazań producenta szczepionki.

Cykl szczepień należny dla wieku dziecka, dawkowanie wg wskazań producenta. Można stosować jednocześnie z innymi szczepionkami, np. DTP, IPV, WZW typu B, ale w oddzielnych iniekcjach lub w postaci preparatów skojarzonych np. DTaP-HIB, DTP-IPV-HIB, DTaP-IPV-HIB, DTaP-IPVHIB-HBV.

- preparaty te nie są finansowane ze środków znajdujących się w budżecie Ministra Zdrowia.

Patrz również „Informacje uzupełniające" - cześć III PSO.

Zakażeniom STREPTOCOCCUS PNEUMONIAE - domięśniowo lub podskórnie

a)dzieci od 2 miesiąca życia do ukończenia 5 roku życia
po urazach i z wadami ośrodkowego układu nerwowego
przebiegającymi z wyciekiem płynu mózgowo-rdzeniowego
lub

chorujące na:

-przewlekłe choroby serca z niewydolnością układu krążenia,

-schorzenia immunologiczno-hematologiczne,

-małopłytkowość idiopatyczną,

-ostrą białaczkę, chłoniaki, sferocytozę wrodzoną,

-asplenię wrodzoną lub po splenektomii,

-zespół nerczycowy o podłożu genetycznie uwarunkowanej strukturopatii,

-pierwotne zaburzenia odporności,

-zakażone HIV,

-przed planowanym przeszczepem lub po przeszczepie szpiku, narządów wewnętrznych lub wszczepieniu implantu ślimakowego,

b)dzieci przedwcześnie urodzone do ukończenia 1 roku życia
chore na dysplazję oskrzelowo-opłucną;

Dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki.

BŁONICY

- podskórnie szczepionką

monowalentną (d, D), lub skojarzoną ze szczepionką przeciwtężcowi (Td, DT)

-ze wskazań indywidualnych,

-osoby ze styczności z chorymi na błonicę,

-w zależności od sytuacji epidemiologicznej.

Szczepienia w zależności od sytuacji epidemiologicznej - o ile obowiązek szczepień zostanie nałożony w drodze rozporządzenia przez Ministra Zdrowia lub w drodze rozporządzeń wydawanych przez wojewodów.

OSPIE WIETRZNEJ - domięśniowo lub podskórnie

a)dzieci do ukończenia 12 roku życia: z upośledzeniem odporności
o wysokim ryzyku ciężkiego przebiegu choroby, z ostrą białaczką
limfoblastyczną w okresie remisji, zakażone HIV, przed leczeniem
immunosupresyjnym lub chemioterapią,

b)dzieci do ukończenia 12 roku życia z otoczenia osób określonych
w lit. a - które nie chorowały na ospę wietrzną.

Dawkowanie wg wskazań producenta szczepionki.

DUROWI BRZUSZNEMU - podskórnie szczepionką monowalentną (Ty), lub skojarzoną ze szczepionką przeciw tężcowi (TyT)

-ze wskazań indywidualnych,

-w zależności od sytuacji epidemiologicznej.

Szczepienia w zależności od sytuacji epidemiologicznej - o ile obowiązek szczepień zostanie nałożony w drodze rozporządzenia przez Ministra Zdrowia lub w drodze rozporządzeń wydawanych przez wojewodów.

WŚCIEKLIŹNIE - domięśniowo lub podskórnie

-ze wskazań indywidualnych,

-osoby podejrzane o zakażenie wirusem wścieklizny.

Patrz również - „Informacje uzupełniające" - część III PSO.

TĘŻCOWI - podskórnie

-ze wskazań indywidualnych,

-osoby narażone na zakażenie tężcem,

-w zależności od sytuacji epidemiologicznej.

Dawkowanie wg wskazań producenta szczepionki.

ZAKAŻENIOM

NEISSERIA

MENINGITIDIS - domięśniowo lub podskórnie

-ze wskazań indywidualnych,

-w zależności od sytuacji epidemiologicznej.

Szczepienie w zależności od sytuacji epidemiologicznej o ile obowiązek szczepień zostanie nałożony w drodze rozporządzenia przez Ministra Zdrowia lub w drodze rozporządzeń wydawanych przez wojewodów.



II. SZCZEPIENIA ZALECANE


NIEFINANSOWANE ZE ŚRODKÓW ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W BUDŻECIE MINISTRA ZDROWIA



Szczepienie przeciw

Szczególnie zalecane osobom

Uwagi

WZW typu B

- domięśniowo; dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

-osobom, które ze względu na tryb życia lub wykonywane zajęcia są narażone na zakażenia związane z uszkodzeniem ciągłości tkanek lub poprzez kontakt seksualny,

-przewlekle chorym o wysokim ryzyku zakażenia nieszczepionym w ramach szczepień obowiązkowych,

-chorym przygotowywanym do zabiegów operacyjnych,

-dzieciom i młodzieży, nie objętym dotąd szczepieniami obowiązkowymi,

-osobom dorosłym, zwłaszcza w wieku starszym.

Zaleca się szczepienia podstawowe, w cyklu 0, 1, 6. Nie należy szczepić osób uprzednio zaszczepionych podstawowo. Osobom przewlekle chorym podawać dawki przypominające w celu utrzymania stężenia przeciwciał anty HBs powyżej poziomu ochronnego (10 j.m./l). Dawki przypominające podawać według wskazań lekarza oraz producenta.

WZW typu A

- domięśniowo; dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

-osobom wyjeżdżającym do krajów o wysokiej i pośredniej endemiczności zachorowań na WZW typu A,

-osobom zatrudnionym przy produkcji i dystrybucji żywności, usuwaniu odpadów komunalnych i płynnych nieczystości oraz przy konserwacji urządzeń służących temu celowi,

-dzieciom w wieku przedszkolnym, szkolnym i młodzieży, które nie chorowały na WZW typu A.






ODRZE, ŚWINCE, RÓŻYCZCE - podskórnie wg wskazań producenta

-osobom nie szczepionym przeciw odrze, śwince i różyczce w ramach szczepień obowiązkowych należy podać dwie dawki szczepionki w odstępie co najmniej 4 tygodni.

U osób wcześniej szczepionych przeciw odrze lub różyczce szczepionkami monowalentnymi należy traktować jako szczepienie przypominające,

-młodym kobietom, zwłaszcza pracującym w środowiskach dziecięcych (przedszkola, szkoły, szpitale, przychodnie), dla zapobiegania różyczce wrodzonej szczególnie nieszczepionym w 13 roku życia lub, jeżeli od szczepienia podstawowego w 13 roku życia minęło więcej niż 10 lat.

Podawane w wywiadzie przebycie zachorowań na odrę, świnkę lub różyczkę nie jest przeciwwskazaniem do szczepienia, należy ją podać nie wcześniej niż po upływie 4 tygodni od wyzdrowienia. Nie szczepić w okresie ciąży. Przez 3 miesiące po szczepieniu nie należy zachodzić w ciążę.

GRYPIE

- dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

ze wskazań klinicznych i indywidualnych:

-przewlekle chorym (astma, cukrzyca, niewydolność układu krążenia, oddychania, nerek),

-w stanach obniżonej odporności, -osobom w wieku powyżej 55 lat; ze wskazań epidemiologicznych:

-pracownikom ochrony zdrowia, szkół, handlu, transportu, oraz innym osobom narażonym na kontakty z dużą liczbą ludzi.

Według wskazań producenta. Szczepionki ważne są tylko jeden rok ze względu na coroczne zmiany składu według zaleceń Światowej Organizacji Zdrowia.

KLESZCZOWEMU ZAPALENIU

MÓZGU

- dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

- przebywającym na terenach o nasilonym występowaniu tej choroby: w szczególności osobom zatrudnionym przy eksploatacji lasu, stacjonującemu wojsku, funkcjonariuszom straży pożarnej i granicznej, rolnikom, młodzieży odbywającej praktyki oraz turystom i uczestnikom obozów i kolonii .

Szczepienie według wskazań producenta.

ZAKAŻENIOM HAEMOPHILUS

INFLUENZAE typu b

- domięśniowo lub podskórnie; dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

- dzieciom do 6 roku życia niezaszczepionym w ramach szczepień obowiązkowych dla zapobiegania zapaleniom opon mózgowo-rdzeniowych, posocznicy, zapaleniom nagłośni itp.

Szczepienia według wskazań producenta.

BŁONICY, TĘŻCOWI - domięśniowo lub podskórnie Td; dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

-osobom dorosłym powyżej 19 roku życia (szczepionym podstawowo) pojedyncze dawki przypominające, co 10 lat, a nieszczepionym w przeszłości - szczepienie podstawowe,

-osobom w podeszłym wieku, które ze względu na wykonywane zajęcia są narażone na zakażenie.


ZAKAŻENIOM STREPTOCOCCUS PNEUMONIAE

- domięśniowo lub podskórnie; dawkowanie i cykl szczepień wg wskazań producenta szczepionki

Szczepionka nieskoniugowana /polisacharydowa/:

-osobom w wieku powyżej 65 roku życia,

-dzieciom powyżej 2 roku życia oraz dorosłym z grup ryzyka (w tym chorującym na przewlekłe choroby serca i płuc, cukrzycę, chorobę alkoholową, nabyte zaburzenia odporności, osobom po splenektomii) - dawkowanie wg wskazań producenta. Szczepionka skoniugowana:

-dzieciom od 2 miesiąca życia do 2 roku życia,

-dawkowanie wg wskazań producenta,

-dzieciom w wieku 2-5 lat z grup ryzyka np. uczęszczające do żłobka, przedszkola lub z chorobami przewlekłymi, w tym zaburzenia odporności - dawkowanie wg wskazań producenta.


ZAKAŻENIOM NEISSERIA MENINGITIDIS

- domięśniowo lub podskórnie

Szczepionka nieskoniugowana /polisacharydowa/:

-dzieciom powyżej 2 lat i dorosłym - dawkowanie wg wskazań producenta. Szczepionka skoniugowana:

-od 2 miesiąca życia - dawkowanie wg wskazań producenta.


ŻÓŁTEJ GORĄCZCE

- wyjeżdżającym za granicę, wg wymogów kraju docelowego, zgodnie z zaleceniami Międzynarodowych Przepisów Zdrowotnych. Dotyczy w szczególności krajów Afryki oraz Ameryki Południowej.

Nie szczepić osób uczulonych na białko kurze.

Uwaga: również wykonanie szczepienia jest odpłatne.

OSPIE WIETRZNEJ

- domięśniowo lub podskórnie

-osobom, które nie chorowały na ospę wietrzną i nie zostały wcześniej zaszczepione w ramach szczepień obowiązkowych albo zalecanych,

-kobietom planującym zajście w ciążę, które nie chorowały wcześniej na ospę wietrzną.

Dawkowanie wg wskazań producenta szczepionki.

WŚCIEKLIŹNIE

- domięśniowo lub podskórnie

- osobom wyjeżdżającym do rejonów endemicznego występowania zachorowań na wściekliznę.

Dawkowanie wg wskazań producenta szczepionki.

BIEGUNCE ROTAWIRUSOWEJ -doustnie

- dzieciom od 6 tygodnia życia do 24 tygodnia życia - dawkowanie wg wskazań producenta.

Szczepionkę p/rotawirusom można stosować jednocześnie z innymi szczepionkami.

LUDZKIEMU WIRUSOWI

Dawkowanie wg wskazań producenta


BRODAWCZAKA



- domięśniowo





III. INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE

A.SZCZEPIENIA PRZECIW WIRUSOWEMU ZAPALENIU WĄTROBY TYPU B (WZW typu B)

  1. Szczepienia podstawowe noworodków i niemowląt wykonywane są trzema dawkami szczepionki w cyklu zbliżonym do: 0; 1; 6 miesięcy. Pierwsza dawka podawana jest w ciągu 24 godzin po urodzeniu (najlepiej w ciągu 12 godzin), jeśli to możliwe jednocześnie ze szczepieniem przeciw gruźlicy. Druga dawka szczepienia pierwotnego po 4­6 tygodniach od poprzedniej, jeśli to możliwe, jednocześnie ze szczepieniem przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Trzecia dawka, uzupełniająca szczepienia podstawowego, po 6 miesiącach od pierwszej dawki.

  2. Szczepienia młodzieży w 14 roku życia (gimnazjaliści). Szczepienie należy wykonać dawką dla dzieci lub dla dorosłych w zależności od wieku dziecka i zaleceń producenta w cyklu: 0; 1; 6 miesięcy w czasie nauki w I lub II klasie. Szczepienia zaleca się rozpoczynać wiosną uczniom klasy I podając przed wakacjami dwie dawki, a dawkę trzecią - jesienią (w klasie II).

  3. Szczepienia osób z bliskiego otoczenia chorych na WZW typu B i nosicieli HBV narażonych w sposób szczególny na zakażenie (domownicy oraz osoby przebywające w zakładach opiekuńczych, wychowawczych i zakładach zamkniętych) wykonywane są trzema dawkami szczepionki w cyklu: 0; 1; 6 miesięcy. Nie przewiduje się podawania dawek przypominających.

  4. Szczepienia osób poddawanych zabiegom dializ wykonuje się z zastosowaniem dawek szczepionki wskazanej przez producenta dla osób dializowanych.

  5. Oznaczanie poziomu przeciwciał anty HBs u osób przewlekle chorych nie jest finansowane w ramach budżetu PSO.

  6. Niedopuszczalne jest odmawianie wykonania zabiegu medycznego związanego z naruszeniem ciągłości tkanek w przypadku braku szczepienia przeciw WZW typu B.

B.SZCZEPIENIA PRZECIW ODRZE, ŚWINCE I RÓŻYCZCE

  1. Szczepienie podstawowe skojarzoną szczepionką potrójną przeciw odrze, śwince i różyczce należy podać w 13-14 miesiącu życia.

  2. Dawkę przypominającą szczepionki skojarzonej przeciw odrze, śwince i różyczce należy podać w 10 roku życia, szczepieniem tym objęta jest cała populacja dzieci w w/w roczniku.

  3. Wykonane w 7 roku życia szczepienie preparatem monowalentnym przeciw odrze nie jest przeciwwskazaniem do zaszczepienia preparatem skojarzonym przeciw odrze, śwince i różyczce w 10, 11 lub 12 roku życia.

  4. Dawkę przypominającą szczepionki skojarzonej przeciw odrze, śwince i różyczce w 11 i 12 roku życia należy wykonać wyłącznie u dziewcząt nieszczepionych w 10 i 11 roku życia.


  1. . Dzieci, które otrzymały dwie dawki skojarzonej szczepionki potrójnej przeciw odrze, śwince i różyczce w poprzednich latach życia, nie wymagają podawania trzeciej dawki tej szczepionki w 10, 11 lub 12 roku życia.

  2. . Nie zaleca się zachodzenia w ciążę w ciągu 4 tygodni od podania szczepionki MMR, pomimo że zajście w ciążę w okresie 3 miesięcy od jej podania nie zwiększa ryzyka wad wrodzonych u płodu.

C.SZCZEPIENIA PRZECIW GRUŹLICY

  1. . Szczepienie przeciw gruźlicy w przypadku noworodków urodzonych przedwcześnie wykonuje się po osiągnięciu masy ciała powyżej 2000 g.

  2. . Szczepienie przeciw gruźlicy w przypadku noworodków urodzonych przez matki HIV+ musi być poprzedzone konsultacją specjalistyczną. Decyzję o szczepieniu podejmuje specjalista chorób zakaźnych lub lekarz poradni konsultacyjnej ds. szczepień.

  3. . Zgodnie z aktualną wiedzą, odstąpiono od oceny wielkości blizny poszczepiennej oraz obowiązkowej rewakcynacji dzieci i młodzieży. Z tego powodu u każdego dziecka należy na podstawie dokumentacji medycznej sprawdzić wykonanie szczepienia BCG, a jeśli szczepienie to nie było wykonane, należy w możliwie najkrótszym terminie podać jedną dawkę szczepionki BCG śródskórnie (szczepienia te realizują poradnie konsultacyjne ds. szczepień). Zalecenie to nie dotyczy dzieci, które ukończyły 15 lat.

D.SZCZEPIENIA PRZECIW POLIOMYELITIS

  1. Zgodnie z zaleceniami Polskiego Komitetu Certyfikacji Eradykacji Poliomyelitis, w celu wyeliminowania zachorowań towarzyszących szczepieniom, wprowadzono dla wszystkich niemowląt szczepionkę zabitą (IPV) jako pierwsze dwie dawki szczepienia. Pierwszą dawkę podaje się podskórnie lub domięśniowo na przełomie 3 i 4 miesiąca życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego) jednocześnie z drugą dawką szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi, a drugą dawkę po 6 tygodniach jednocześnie z trzecią dawką szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi. Trzecią dawkę szczepionki IPV w ramach szczepienia podstawowego (uzupełniającą) należy podać w 16-18 miesiącu życia jednocześnie ze szczepionką DTP.

  2. W 6 roku życia należy podać szczepionkę OPV.

E.SZCZEPIENIA PRZECIW BŁONICY, TĘŻCOWI I KRZTUSCOWI

  1. Szczepienia przeciw błonicy, tężcowi i krztuścowi wykonywane są szczepionką DTP, trzykrotnie w odstępach 6 tygodni w 1 roku życia (szczepienie pierwotne) oraz jeden raz w 2 roku życia (szczepienie uzupełniające). Pierwsza dawka szczepionki podawana jest w 2 miesiącu życia, po 6 tygodniach od szczepienia przeciw gruźlicy i WZW typu B, jednocześnie z drugą dawką szczepionki przeciw WZW typu B. Druga dawka - na przełomie 3 i 4 miesiąca życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego), jednocześnie ze szczepionką przeciw poliomyelitis (IPV). Trzecia dawka - w 5 miesiącu życia (po 6 tygodniach od szczepienia poprzedniego), jednocześnie z drugą dawką szczepionki przeciw poliomyelitis (IPV). Dawka czwarta - w 16-18 miesiącu życia, jednocześnie ze szczepionką inaktywowaną przeciw poliomyelitis (IPV).

  2. Dzieciom mającym trwałe przeciwwskazania do szczepienia szczepionką komórkową przeciw krztuścowi należy zastosować szczepionkę DTaP z bezkomórkowym komponentem krztuścowym - trzykrotnie w 1 roku życia i jeden raz w 2 roku, według schematu DTP, jeżeli nie ma przeciwwskazań do szczepienia komponentem acelularnym, lub szczepionką DT, dwukrotnie w 1 roku życia i jeden raz w 2 roku. Wówczas w 2 miesiącu życia trzeba podać domięśniowo szczepionkę przeciw WZW typu B, a po 6 tygodniach jednocześnie zaszczepić pierwszą dawką DT (podskórnie) i pierwszą dawką szczepionki POLIO (IPV - podskórnie). Po następnych 6 tygodniach podać: drugą dawkę szczepionki DT (podskórnie) i jednocześnie drugą dawkę szczepionki POLIO (IPV - podskórnie).


F.SZCZEPIENIA PRZECIW HAEMOPHILUS INFLUENZAE TYPU b

  1. . Szczepienia przeciwko zakażeniom Haemophilus influenzae typu b wykonywane są u dzieci w 1 i 2 roku życia. Szczepienia przeciwko Haemophilus influenzae typu b, wykonywane są według wskazań producenta, zależnie od wieku osób szczepionych. Pierwsza dawka szczepionki powinna być podana w 2 miesiącu życia, jednocześnie z DTP i WZW typu B, a dalsze jednocześnie z kolejnymi dawkami szczepionki DTP. Pełen cykl szczepień powinien składać się z 3 dawek szczepienia pierwotnego, podawanych trzykrotnie w 1 roku życia oraz jednej dawki uzupełniającej podanej w 2 roku życia dziecka, o ile producent nie wskazuje innego schematu uodpornienia.

  2. . Dzieciom szczepionym od 6 do 12 miesiąca życia powinny być podane dwie dawki szczepionki w cyklu szczepień pierwotnych oraz jedna dawka uzupełniająca, po roku od podania 2 dawki.

  3. . Dzieciom powyżej 1 roku życia powinna być podana jedna dawka szczepionki.

G.ORGANIZACJA SZCZEPIEŃ

  1. . Obowiązkowe szczepienia ochronne preparatami zakupionymi ze środków budżetu państwa wykonują wyłącznie SWIADCZENIODAWCY w ramach umów zawartych z Narodowym Funduszem Zdrowia na świadczenie podstawowej opieki zdrowotnej lub innego zakresu świadczeń (np. z zakresu medycyny szkolnej), o ile tak przewiduje zawarta umowa.

  2. . Dzieci rozpoczynające naukę w szkole powinny być szczepione na jesieni. Jest to uzasadnione następującymi względami:

3. Jeżeli duża koncentracja szczepień utrudnia ich wykonanie albo przemawiają za tym ważne względy organizacyjne, część szczepień (zwłaszcza dzieci kończących szkoły podstawowe lub ponadpodstawowe) można przeprowadzić w I połowie roku kalendarzowego. Wówczas należy szczepić wcześniej (przed wakacjami) dzieci kończące określony wiek w danym roku kalendarzowym - tzn. dopuszcza się wcześniejsze o około pół roku szczepienie dzieci w wieku szkolnym, a nie przekładanie ich na kolejny rok kalendarzowy.

  1. Określony w części IA PSO wiek dziecka należy rozumieć jak w przykładzie: dziecko, któreukończyło 3 lata jest w czwartym roku życia.

  2. Odstęp między szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje nie powinien być krótszy niż 4 tygodnie.

  3. Odstęp między kolejnymi dawkami tej samej szczepionki powinien być zgodny ze wskazaniami producenta.

  4. Odstęp między różnymi szczepionkami nie zawierającymi żywych drobnoustrojów jest dowolny, z zachowaniem niezbędnego odstępu dla uniknięcia nałożenia się ewentualnego niepożądanego odczynu poszczepiennego na kolejne szczepienie.

  5. Odstęp między szczepionką zawierającą żywe drobnoustroje a szczepionką nie zawierającą żywych drobnoustrojów jest dowolny, z zachowaniem niezbędnego odstępu dla uniknięcia nałożenia się ewentualnego niepożądanego odczynu poszczepiennego na kolejne szczepienie.

Szczepienia określone w części I i II są szczepieniami zleconymi przez Ministra Zdrowia do wykonania Narodowemu Funduszowi Zdrowia w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2008r.Nr 164, poz. 1027, z późn. zm.).



H. SZCZEPIENIA PRACOWNICZE


Z wyjątkiem szczepień przeciw WZW typu B pracowników wykonujących zawód medyczny, które to szczepienia jako obowiązkowe są finansowane z budżetu Ministra Zdrowia, szczepienia ochronne wykonywane pracownikom zatrudnionym lub podejmującym pracę na stanowiskach, których wykaz podany jest w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 28 listopada 2005 roku w sprawie wykazu stanowisk pracy oraz szczepień ochronnych wskazanych do wykonania pracownikom podejmującym pracę lub zatrudnionym na tych stanowiskach (Dz. U. Nr 250, poz. 2113) są szczepieniami finansowanymi w całości przez pracodawców.

I. SZCZEPIENIA PRZECIW WSCIEKLIŹNIE (POEKSPOZYCYJNE)

Wytyczne dotycząswoistego zapobiegania wściekliźnie u osób mających kontakt ze zwierzęciem chorym lub podejrzanym o zachorowanie na wściekliznę.Przedstawiono równieżzasady immunoprofilaktyki czynno-biernej

Swoiste zapobieganie czynne:

-rozpoczęcie szczepienia wg skróconego (tj. poekspozycyjnego) schematu szczepieńzgodnie z zaleceniami producenta szczepionki - schemat podawania kolejnych dawek - w 0; 3; 7; 14; 30 dobie.

Swoiste zapobieganie czynno-bierne:

-jak wyżej, plus jednocześnie z pierwsządawkąszczepionki podaje sięswoistąimmunoglobulinęludzką- 20 j.m./kg mc. Immunoglobulinęmożna podaćdo 7 dnia od podania pierwszej dawki szczepionki. Kwalifikacjędo szczepienia przeciwko wściekliźnie przeprowadza specjalistyczna Poradnia Chorób Zakaźnych.

Uwaga:

Rozpoczęcie postępowania poekspozycyjnego można odłożyćdo czasu potwierdzenia wścieklizny u zwierzęcia, o ile zwierzę,które naraziło człowieka nie wykazywało objawów choroby podczas ekspozycji i jest możliwa jego 15-dniowa obserwacja weterynaryjna - dotyczy wyłącznie psa i kota. Jeżeli została narażona osoba uprzednio szczepiona przeciwko wściekliźnie podaje siętylko dwie dawki przypominające szczepionki wg schematu szczepienia w 0; 3 dobie. Nie należy wówczas podawaćswoistej immunoglobuliny (lub surowicy).


J. SZCZEPIENIA PRZECIW TĘŻCOWI U OSÓB ZRANIONYCH Wytyczne dotyczące swoistego zapobiegania tężcowi u zranionych osób.



Historia szczepień pacjenta

Ryzyko wystąpienia tężca



Niskie

Wysokie

Nieszczepieni lub niekompletnie szczepieni lub historia szczepień niepewna

szczepionka Td lub T, następnie kontynuować kolejne dawki szczepienia podstawowego wg schematu 0; 1; 6 miesiąc

szczepionka Td lub T +

antytoksyna (LIT - swoista immunoglobulina 250/500 j.m. lub KAT - surowica przeciwtężcowa 3000 j.m.) następnie kontynuować kolejne dawki szczepienia podstawowego wg schematu 0; 1; 6 miesiąc

szczepienie podstawowe lub przypominające - ostatnia dawka więcej niż 10 lat temu

szczepionka Td lub T

- jedna przypominająca dawka

szczepionka Td lub T - jedna przypominająca dawka

+

antytoksyna (LIT - swoista immunoglobulina 250/500 j.m. lub KAT - surowica przeciwtężcowa 3000 j.m.)

szczepienie podstawowe lub przypominające - ostatnia dawka 5 - 10 lat temu

szczepionka Td lub T

- jedna przypominająca dawka

szczepionka Td lub T - jedna przypominająca dawka

szczepienie podstawowe lub przypominające - ostatnia dawka mniej niż 5 lat temu

nie wymaga

nie wymaga

ewentualnie gdy szczególnie wysokie ryzyko należy rozważyć szczepionką Td lub T - jedna przypominająca dawka

*Finansowanie szczepień określonych w części I i II odbywa się w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. 2008r.Nr 164, poz. 10271)

Źródło:Załącznik do Komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 1 kwietnia 2009 r.

Powrót do strony głównej

Copyright © 2010 analiza-medyczna.pl ·